Οξεία Τενοντίτιδα

Η εναπόθεση αλάτων ασβεστίου στην άρθρωση του ώμου προκαλεί οξεία τενοντίτιδα. Συμβαίνει σε ηλικίες 25-50 χρονών με έντονο πόνο και περιορισμό των κινήσεων του ώμου.

Σύνδρομο Υποκρωμιακής Προστριβής

Στό σύνδρομο αυτό περιλαμβάνονται όλα τα συμπτώματα που προκαλούνται αό την προστριβή του μυοτενοντίου πετάλου των στροφέων μυών του ώμου μεταξύ της κεφαλής του βραχιονίου και του κορακοακρωμιακού τόξου.

Υπάρχουν δυο κατηγορίες αιτίων που προκαλούν το σύνδρομο υποκρωμιακής προστιβής τα οργανικά και τα λειτουργικά.

Στα οργανικά ανήκουν όλοι οι παράγοντες που μεταβάλλουν τις διαστάσεις του υποκρωμιακού χώρου προκαλώντας αλλοιώσεις στα οστά και στα υπό το ακρώμιο μαλακά μόρια.

Στα λειτουργικά ανήκουν οι παράγοντες που επηρεάζουν την δυναμική των μυών που βρίσκονται υπό και πέριξ του ακρωμίου.

Η θεραπεία είναι συντηρητική και χειρουργική.

Ο δεξιός ώμος προσβάλλεται συχνότερα από τον αριστερό.

Η πάθηση μπορεί να είναι οξεία με επαναλαμβανόμενα συμπτώματα ή χρόνια με ελάχιστα ή και καθόλου συμπτώματα.

Στην οξεία της μορφή τα συμπτώματα της πάθησης εμφανίζονται μετά από υπερβολική χρήση του ώμου και μπορεί να αρχίσουν κατά την διάρκεια της νύχτας.

Συνιστάται η ανάρτηση και η ακινητοποίηση του ώμου, η χορήγηση παυσίπονου και η έγχυση τοπικού αναισθητικού με κορτικοειδές.

Ρήξη Μυοτενοντίου Πετάλου

Το μυοτενόντιο πέταλο σχηματίζεται από την συνένωση των τενόντων του υπερκανθίου, του υπακανθίου και του ελάσσονος στρογγυλού και συμμετέχει στην απαγωγή και έξω στροφή αλλά και στην γενικότερη σταθερότητα του ώμου.

Η ρήξη μπορεί να είναι μερική ή πλήρης και οφείλεται σε τραυματισμό ή συνεχείς επαναλαμβανόμενες κινήσεις με αποτέλεσμα το έντονο άλγος και η αδυναμία απαγωγής του ώμου.

Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με μαγνητική τομογραφία (MRI) και η αντιμετώπιση είναι η αρθροσκοπική συρραφή και καθήλωση των τενόντων.

Παγωμένος Ώμος (frozen shoulder)

Χαρακτηρίζεται από αιφνίδιο πόνο στον ώμο και περιορισμό των κινήσεων της άρθρωσης.

Η πάθηση είναι συχνότερη στις γυναίκες παρά στους άνδρες ηλικίας 40-60 ετών.

Τα συμπτώματα είναι κυκλικά και υποχωρούν στο μεγαλύτερο ποσοστό με την θεραπεία. Περνάει από τρεις φάσεις την οξεία, την υποξεία και την αποδρομή.

Αρχίζει συνήθως αιφνίδια πολύ συχνά με πόνο στην περιοχή του ώμου που επιτείνεται και παράλληλα περιορίζοναι οι κινήσεις της άρθρωσης. Μετά από μερικές εβδομάδες ο πονος ελατώνεται και υπάρχει μια δυσκαμψία στις κινήσεις.

Στο τρίτο στάδιο ο πόνος είναι ελάχιστος ή υποχωρεί εντελώς, η κινητικότητα της άρθρωσης βελτιώνεται για να φθάσει στα φυσιολογικά όρια.

Η πάθηση κάνει τον κύκλο της για να αυτοϊαθεί τελικά.